Matko Boża Różańcowa,
Ty, która trzymasz w dłoniach różaniec –
nić łączącą niebo z ziemią, serce człowieka z sercem Boga –
przychodzę dziś do Ciebie tak, jak umiem,
z sercem otwartym, choć poranionym,
z duszą spragnioną ciszy, pokoju i nadziei.
Ty znasz moje życie – jego światła i cienie,
Ty widzisz moje troski, lęki, zmagania,
i te momenty, gdy brak mi już sił, by dalej iść.
Dlatego dziś chwytam się Twojego różańca
jak dziecko rąbka sukni swojej matki –
bo wiem, że z Tobą nie zgubię drogi.
Maryjo, Naucz mnie kochać tak, jak Ty –
cierpliwie, pokornie, bezinteresownie.
Naucz mnie ufać, nawet wtedy, gdy nie rozumiem.
Pomóż mi nieść swój codzienny krzyż
z taką odwagą, z jaką Ty stałaś pod Krzyżem Syna.
Proszę Cię, Matko,
weź pod swój płaszcz tych, których kocham,
i tych, którym trudno mi przebaczyć.
Zanieś nasze sprawy przed tron Boga,
otul modlitwą tych, którzy już nie potrafią się modlić.
A kiedy moje dłonie osłabną
i zabraknie mi słów –
Ty, Maryjo, módl się wtedy za mnie.
Niech Twój różaniec będzie moją drogą do pokoju,
do przemiany serca,
do Boga.
Amen.
Inne modlitwy:
Modlitwa do Matki Boskiej nieustającej pomocy
Modlitwa wieczorna
